قبل از گرفتن روزه، ساختمان بدنی فرد باید در نظر گرفته شود. در غرب، مردم بعضی از اوقات بدون در نظر گرفتن ساختمان بدنیشان روزه پانزده و یا بیست روزه را روزه میگیرند. این عمل شناخت از احتیاجات ساختمان بدنی است، ممکن است اثرات زیانآوری داشته باشد. شخصی با ساختمان بدنی وانا نباید بیش از چهار روز روزه بگیرد. نخوردن باعث خشکی در بدن میشود و واتا (هوای بدنی) هم زیاد است. بنابراین اگر روزه برای مدت طولانی ادامه پیدا کند، عنصر واتا مختل میشود و این امر باعث ایجاد ترس، اضطراب، عصبی شدن و ضعف میگردد.
محدودیت مشابهی برای افراد با ساختمان بدنی پیتا در مورد طول روزه صادق است. روزه بیش از چهار روز، پیتا را افزایش میدهد که منجر به بالا رفتن عنصر آتش در بدن را به دنبال دارد. این افزایش پیتا باعث واکنشهای روحی، جسمی، خشم، تنفسی و سرگیجه خواهد شد.
اشخاص با ساختمان بدنی کافا میتوانند روزههای طولانی بگیرند. آنها همراه با احساس خوشایند سبکی و هوشیاری بیشتر، باز شدن دریچه آگاهی را احساس خواهند کرد. ذهن و ادراک نیز در این افراد هرچه روشنتر و شکوفاتر خواهد شد.
اگر روزه آبمیوه گرفته شود، بسیار اهمیت دارد که بدانیم آب انگور برای ساختمان بدنی وانا، آب انار برای ساختمان بدنی پیتا و آب سیب برای ساختمان بدنی کافا خوب است. در ایام روزه، هر روز حدود یک تا یکونیم لیتر آبمیوه رقیق شده با آب بنوشید.
هنگام روزه، سیستم هاضمه در حال استراحت کردن است. مهم است که در این دوران فشاری بر آگنی (آتش هاضمه) وارد نشود. در چنین روزه، آتش هاضمه شعلهور میشود و چون غذایی برای هضم وجود ندارد، آگنی به آرامی سموم قدیمی موجود در رودهها را میسوزاند. آیورودا آموزش میدهد که در هنگام روزه، گیاهان معینی از قبیل زنجبیل، فلفل سیاه، فلفل قرمز و کاری که به دلیل تندی و ادویهای بودنشان ارزش طبی دارند، میتوانند برای کمک به بخشی کردن سموم در سیستم مورد استفاده قرار گیرند. اگر این گیاهان به صورت جوشانده استفاده شوند، به بهتر سوختن آگنی کمک خواهند کرد که سموم را خواهد سوزاند.
هنگام روزه گرفتن، شخص باید قدرت بدنی و نیروی خود را در نظر بگیرد. اگر این دو به صورت قابل توجهی کم شود، روزه باید متوقف گردد.
